Visie op therapie

Psychosociale therapie / traumatologie / traumaseksualiteit

Vragen en niet weten waarom je doet wat je doet. Dus stop je weg wat je gevoelens zijn, want dat komt dan even niet uit in de gang van het dagelijkse leven. Dat gaat op een gegeven moment wringen, kan ook lichamelijke en psychische klachten geven, een gevoel van ongelukkig zijn, deprimerend of maar keihard doorrennen om zo maar niet te voelen.

Als je hier komt, staat jouw verhaal centraal. Maar als je het lastig vindt om te beginnen dan neem ik de aftrap en ga ik vertellen. Vertellen over hoe ik kijk naar de mens in algemene zin en dan kijken of jouw verhaal hierin past. Jij vertelt wat je wilt vertellen. En als iets er nog niet uit kan, dan blijft het nog even zitten tot aan het moment dat het er wel uit kan.

De punten die in hier naar voren kunnen komen zijn:

  • Een levensverhaal van conceptie, geboorte, thuis waar je bent opgegroeid en wat zich daar afspeelde, de omgeving rondom jouw thuis en zo naar volwassenheid. Waar zitten de hiaten, waar zitten gevoelens die toen geen ruimte konden krijgen. Zijn grenzen gepasseerd zonder af te stemmen op jou? Waar liggen vragen en waar zou jij zo graag een antwoord op willen krijgen. Vaak is de bewustwording dat je niet gek bent of apart bent, maar gewoon mens, al een hele verademing.

Ik wil naar jouw verhaal luisteren, zonder oordelen, alleen jouw verhaal horen en zien. Zodat jouw verhaal de ruimte krijgt die het verdient en we vanuit dat verhaal de reis verder vorm kunnen geven. Hier mag jij met jouw verhaal zijn zoals het is en zoals jij bent en wilt zijn.

  • De vergelijking met een ijsberg:
    • het bovenste deel: het bewuste (denken en doen)
    • het onderste deel: het onderbewuste (emoties, grenzen, overtuigingen)
    • Van onbewust naar bewust
      Als we ons eerst onbewust waren van zaken en ons daarna bewust worden, zullen bepaalde zaken als vanzelf gaan veranderen. We gaan dan bewuster in het leven staan, waardoor we ook bewustere keuzes maken en we niet meer worden geleid vanuit onze omgeving en/of patronen (rollen), maar vanuit wie wij werkelijk zijn. Dit is een bevrijding, omdat we dan daadwerkelijk steeds meer onszelf mogen gaan zijn, in plaats van dat we gehinderd worden door onze overtuigingen.

Hier ga ik samen met jou op zoek gaan naar de oorzaak van hetgeen jou belemmert of waar je mee zit. Hiervoor is niet een eenduidige aanpak te beschrijven. Het is afhankelijk van de vraag die jij hebt en het pad waar we samen op terecht komen.

  • Uitleg over trauma. Trauma is meestal niet direct waar je aan denkt als je zelf niet lekker in je vel zit. Maar als je kijkt naar vroeger, wat zich daar afspeelde en als jij daar niet jezelf hebt kunnen vinden en zoeken. Jezelf hebt kunnen zijn, dan kan dat gaan wringen als je ouder wordt. “Leven in de macht van de ander”, omdat de ander door de omstandigheden die er dan zijn jou een leven oplegt wat niet bij jou hoort.
    • Het gaat hier vooral om jezelf te leren vinden: wat is van de ander en niet van jou en wie ben jij dan wèl.
    • Trauma splitst jou, waardoor je bijvoorbeeld niet bij voelen kunt komen, druk bent in je hoofd of geen overzicht hebt. Juist weer rust en jezelf vinden.
    • Het gaat niet om vingerwijzen, wel om inzicht krijgen wat er is gebeurd.
    • Leven in de macht van de ander kan in zoveel aspecten zitten, in ziekte van jezelf of een familielid, overlijden van een ouder of broer/zus, religie die niet bij jou paste, drank of agressiviteit van opvoeders, seksueel misbruik, de dorpelingen met hun mening over jou, pestgedrag, leerkracht die jou niet begreep en nog zoveel meer.

Diep van binnen weet je wat jij zoekt en wat goed voelt voor jou, alleen ben je dat in de loop van al die jaren vergeten, ligt daar een dikke laag stof overheen. Door steeds meer van dat stof  te verwijderen, kom je steeds dichter bij wie jij bedoelt bent te zijn. Boven de waterlijn is het zichtbare, dat wat je doet/laat zien aan je omgeving (zie de ijsberg). Onder water ligt de aansturing van je gedrag boven water. Als we onder water duiken en dan daar gaan kijken, bewust worden, veranderen, dan verandert het zichtbare als vanzelf mee.

  • Waarom we niet willen veranderen / wat ons tegenhoud om dit pad aan te gaan
    • Wat een mens over het algemeen graag doet is bevestiging zoeken van de leefstijl van dit moment, want dan hoef je niet te veranderen. Dit is logisch, want de situatie houden zoals deze is, is een manier waarop we ons veilig voelen. Dat dit een schijnveiligheid is, hebben we vaak niet door, we zijn het zo gewend.
    • We verwijten de ander in plaats van dat we zeggen wat we willen.
    • We veroordelen de ander, omdat de pijn in ons zo aanwezig is.
    • Hier kun je verandering in aanbrengen en weer jezelf vinden en daadwerkelijk heel worden.
      • gespletenheid is dat wat het gevolg is van daar waar jij niet jezelf mocht zijn
      • vechten, vluchten, bevriezen – bij bevriezen vind je trauma
      • antwoorden op vragen zoeken, niet de antwoorden zoeken die je wilt vinden

Door samen te kijken (van dichtbij en vanaf een afstand) naar patronen, kwaliteiten, valkuilen, allergieën, uitdagingen, pijn, verdriet, schema’s in ons leven, (voor)oordelen, levensstijl, frustraties, overtuigingen (enzovoorts), kunnen patronen in ons leven daadwerkelijk veranderen en kunnen pijn en verdriet daadwerkelijk een plaats krijgen en worden verwerkt. Als dit gebeurt kan er daadwerkelijk heling plaats vinden.

  • Bij alles geef jij jouw tempo aan en bepaal jij de richting. Ik vergelijk het vaak met het lopen door de Himalayagebergte. Het is een enorm uitgestrekt gebied. Daar kom je van alles tegen. Waar loop jij en mijn vraag: mag ik met je meelopen, het is er zo ontzettend mooi en uitdagend, vernieuwend en een beleving op zich. Er is steeds iets nieuws te ontdekken.
    • Boven de ijsgrens – bevriezen wat zich steeds herhaalt, zonder dat je dat in de gaten hebt.
    • Boven op de berg zitten en niet naar beneden omdat daar je gevoel zit en dat niet goed voelt.
    • Bungiejumpen – voelen en toch weer snel naar je hoofd om niet te voelen, hoe kom je stil te  hangen aan dat touw.
    • Tranendal – gewoon stilstaan bij verdriet en dat wat je stil doet staan
    • Verdwalen – steeds weer dat ene pad tegenkomen, met steeds weer die nare ervaring, persoon of beleving wat je zat bent, maar waar je niet af komt. Die rode draad die nu daadwerkelijk wel eens mag stoppen met in jou leven tevoorschijn komen. Nieuwe paden met nieuwe mogelijkheden zoeken en de oude een plaats geven in je reisdagboek.
    • Een kloof waar je de brug niet ziet, samen zoeken naar wat je tegenhoudt om deze kloof te overbruggen en naderhand te zien dat het fijner is om over dit punt heen te zijn en verder te kunnen.
    • Echo’s die weerklinken tussen de bergen, zijn die van jou of van anderen en horen die thuis in jouw Himalayagebergte.
    • Die rots naast jou, waar lijkt die op. Versteend zit daar jou kleine ik. Daar eens rustig naar kijken en weer contact mee maken.
    • Wel of niet oversteken naar de andere kant, naar een ander land. Vertrouw je het pad of wantrouw je het pad waar je op loopt? Vertrouw je jezelf of wantrouw je jezelf?
    • Wat maakt dat je niet verder durft te lopen, wie heeft jou een landschap doen zien wat er heel anders uit ziet als je er anders naar kijkt?
    • …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

 

“Als je doet wat je deed, krijg je wat je kreeg.” – Einstein